Müjdee!!

Çikolatasever kadınlara müjdee!! İsveç'te yapılan araştırmalara göre haftada iki kez çikolata tüketmek (her öğünde iki kez yemeyi de kabul ediyorlardır herhal) felç riskini %20 azaltıyormuş. İnanmıyorsanız bakın:)

Bugünkü şarkımız da Whitney Houston'dan gelsin, "I will always love you"...

4'ün 1'i

Ders seçimi ayağına geldiğimiz, bitmek bilmeyen 4 günlük sürecin ilk gününü paylaşmanın bizi ne kadar mutlu ettiğini bilemezsiniz.İlk günümüz karlı yollarda,puslu meydanlarda maske aramakla geçti. Şimdi bu maske de nereden çıktı dediğinizi duyar gibiyiz. Blogumuza şirinlik katmak amacıyla almamıza rağmen korku maskeleriyle kendimizi tatmin etmekten kendimizi alamadık.

Bu sefer ki çikolata maceramıza Mado ile başlamanın bize verdiği hazzı anlatmak isterdik amma velakin kelimeler biter, hazlar bitmez, bitmedi de zaten:) Her ne kadar sufle sufle diye ölürken yaş pastayla profiterol yemek zorunda kalsak da bize her yer Trabzon!!

Şekil A ‘da görüldüğü üzere gerçekten mecbur kalmasam yemezdim. Size bir öneri; tatlı yemeye yanınızda eşantiyon olarak bir adet(mümkünse daha fazla) normal çikolata tüketicisi götürmeniz az parayla çok tatlı (çok kalori) yemenizde önemli rol oynar. Denedik, gördük, yedik, şiştik...

Çikolata sosu beklentilerimizi tam olarak karşılamasa da içindeki antepfıstıkları durumu kurtarmaya yetti mi, yetti. Profiterole gelecek olursak her şey iyi güzel hoşta bu porsiyon kime yeter arkadaşım?  Mado yetkililerine biz çikolata sevdalılarını da düşünerek porsiyonlarına çekidüzen vermeleri şiddetle tavsiye edilir. Çikolatalı günler, geceler; kovalasın sizi cüceler!! :)

Yağmur'un Doğum Günü

Dünkü çikolata maceramız yarım kalmıştı bugünde kaldığımız yerden devam edelim ne dersiniz?

Hmm en son kalan çikolataları yalanıyorduk ki bir de baktık yağmur ile buluşma saatimiz gelmiş. Annemin bana en sık söylediği şeylerden birini ben Bahar’a söyledim bu sefer; Yiyip de doymayan yalayıp hiç doymazmış…J Çikolataları da alıp koştuk Yağmur’un yanına ama biz üç Leyla buluşmayı beceremedik bir türlü! Biz giderken Yağmur da bize doğru geliyormuş meğer o arada birbirimizi es geçmişiz o bizim evine de gitmiş bekliyormuş. Hani normalde olur böyle şeyler de biz bir de telefonla konuşup anlaşmıştık hangi taraftan yürüyeceğimizi falan:D Neyse sonunda buluşup önce bir güzel karnımızı doyurup ardından Public Tube'e gittik. Eskişehirli olanlara kesinlikle tavsiye ederim bir gitsinler görsünler. Gerçi akşamları ve hafta sonları çok kalabalık oluyormuş ama biz gittiğimizde hem hafta içi hem de akşamüstü olduğundan kimsecikler yoktu. Üstelik garsona da çikolatalarımızdan ikram edip sus payını da verince kimsecikler kahkahalarımıza karışamadı gönlümüzce gülüp eğlendikJ

(Çikolataları gördüğünüze göre anlamışsınızdır, evet yine başından başlamadım anlatmayaJ)

Yağmur’un çikolatalara tepkisine gelince… Tabi ki çok şaşırdı özellikle de dün bahsettiğim o hediyelerden birine yani kalpli kalıba döktüğümüz çikolatanın içine sakladığımız yüzüğe…J Biz bu kadar şaşıracağını düşünmediğimizden “Bunun içinde bir şey var kalıp parçası mı ki?” der demez kahkahalarımız tutamadık.

Mumları ve maytabı çikolatanın üzerine saplayamadığımızdan maytabı çikolataların arasına saplayıp mumları da elimizde tutup üflettik. Ee, demokraside çare tükenmez...:)

Orada oturduğumuz süre boyunca çikolata yemedik tabi ki, aynı zaman da bizim kızlarla klasiğimiz ‘farklı bir şeyler’ olarak da daha önce denemediğimiz kokteylleri denedik.

Soldan sağa sırasıyla Strawberry Basket (Strawberry Pink, Soda, Çilek Parçacıları), Public Cocktail (Absolut, Şeftali Likörü, Portakal Suyu, Olmeca), Pina Collada (Malibu, Havana Clup, Ananas Suyu, Süt)

Biraz da çikolatadan sonra ağzımızda kalan tadın etkisiyle çok acı geldi açıkcası bize. Sonradan yine az çok alıştık ama yine de pek beğendiğimiz söylenemez. Sadece Bahar bitirebildi içeceğini…J

Çikolata Yapımı

                    Bugün öyle bir gün geçirdim ki son yarım saattir gözümü ekrana dikmiş şapşal şapşal sırıtmaktan yazıma neyle nasıl başlayacağıma bile karar veremiyorumJ Bu kadar sırıtacak ne yaptın derseniz, neler yapmadım ki :D Öncelikle Baharımla çikolata yaptım!! (evet, hem de tam bir kilogram!!) Sonra Yağmurumun geçmiş doğum gününü kutladık. Eh, çikolatalar da onun içindi zaten. Hal bu olunca yani beni şımartmak için sadece çikolata ya da sadece kızlarla beraber olmak bile yetecekken ikisi bir arada nasıl bir etki yaptı siz düşününJ. (Bir ipucu: tüm gün birbirlerine bakıp bakıp sırıtan üç kız gördüyseniz, onlar bizdik.) Neyse lafa ortasından kenarından köşesinden dalıp da daha fazla berbat etmemek için çikolata maceramızdan başlıyorum... Biz geçen yaz Bahar ile Aktif Felsefe'nin çikolata kursuna katılmıştık. Kurs normalde iki aşamadan oluşuyor; ilk aşamada çikolataya aromalarla kuruyemişler, mısır gevrekleri katarak sade çikolatayı yepyeni bir tat haline getirmeyi ve marzipan (o da neymiş diyenlere...)yapmayı öğreniyorsun. İkinci aşamada ise olayın daha güzel kısmına trufflere geçiyorsun. Biz iki aşamalı olduğunu bilmediğimizden kendimizi sadece ilk aşamaya göre ayarlamış, planımızı ona göre yapmıştık. Bu nedenle (üzülerek söylüyorum ki) ikinci aşamaya katılamadık. Neyse ilk aşama da yeterince kalori almamıza yetti zaten.J Kurs binasından çıkarken elimizde velinimetimiz şeftalili, çilekli, marzipanlı, fıstıklı, Nesquik gevrekli çikolatalarımız suratımızda 32 dişlik gülümseme… Artık o çikolatalar da aklımızda nasıl yer ettiyse Yağmur’un doğum gününü düşünürken aklımıza ilk gelen fikir çikolata yapmak oldu! Bugün sabah erkenden Bahar ile buluşup hem hediyelerimizi hem de çikolatalarımızı aldık. Hediyemizin tekini şimdi söylemeyeyim yazının ilerleyen kısımlarına sürpriz olsun, diğeri de bize kalsınJ Çikolatalarımıza gelirsek Kahve Dünyası'ndaki büyük kalıp halindeki sütlü çikolatalardan aldık, ilk olarak bir büyük parça koydurduk ardından iki, üç… Ee önce gözü doymalıymış insanın :D. Aromalarımız da annemden olunca alışverişimizi tamamlayıp eve gittik. (Annem tatlı yapmaya merakının en iyi tarafı evde tatlıyla ilgili her türlü ıvır zıvırın bulunması ama tabi bu iyi taraf mı ağır basar yoksa alınan kilolar mı bilinmez…) Hemen aromaların içinden üç çeşit aroma seçtik; acıbademli, tereyağlı vanilyalı ve romlu. Ardından bir yandan çikolatamızı benmari usulü eritirken diğer yandan da içine koyacaklarımızı hazırladık. Bu kısım insanın tamamen zevkine ve hayal gücüne kalmış ama ben, annemin sade mısır gevreğini kırıp da çikolataya katma fikrini çok beğendim, çikolatayı kıtır kıtır yemesi çok eğlenceli oluyorJEritme işlemini tamamladıktan sonra başladık kafamıza göre katıp karıştırmayaJ 

Hem kursta yaptığımız gibi iki kaşık yardımıyla tepsiye yağlı kağıt üzerine dizdik hem de çeşit çeşit çikolata kaplarına, buz kaplarına da doldurduk. Doğum günü hediyesi sonuçta yamuk yumuk tipsiz olmasın değil mi?

(Kalıpların arkasından gözüken fotoğraflar da annemin eseri. Masaların üzerine konulan kalın plastik tabaka şeklindeki örtünün altına dizerek masamıza yeni bir hava katmıştı geçen sene. İlk zamanlar baya ilgimi çekmişti de artık fotoğrafları değiştirmenin vakti geldiJ)

Çikolataları da buzdolabına atıp dondurmaya başladıktan sonra geldik işin en eğlenceli kısmına!! Yani kalan çikolataları yeme faslı:D

Şöyle bir başından itibaren okuyayım dedim de çenem düşmüş benim. En iyisi sizi daha fazla sıkmadan bugünlük bitireyim de maceramızın devamı yarına kalsın…J

Not 1:Benmari usulü, kaynar su dolu bir tencerenin üzerine tencereden daha büyük bir kap koyarak çikolatayı o kapta eritme işlemidir. Bu yöntemle ilgili güzel Türkçe videolar bulamadım ne yazık ki:(

Not 2: Yapım aşamasında dikkat edilmesi gereken en önemli nokta çikolataya hiçbir şekilde su karışmamasıdır. Aksi takdirde güzelim çikolata mahvolabilir!! 

Merhaba sevgili çikolataseverler!!

Yazımıza bir itirafla başlıyoruz ki biz giriş yazısı yazmayı hiiç mi hiiç sevmiyormuşuz üstelik beceremiyormuşuz da.  Bu yazıyı yazmaya çalışırken anladık bunu, çünkü teamüllerimize göre şu an 10.cu maceramızda olmalıydık... Bunun için şuna karar verdik: Blogumuz nasıl açıldı, ne oldu, ne bitti,ne işimiz var blog dünyasında,amaç ne anlatıp bitirelim... Öncelikle biz iki çikolata bağımlısı ;bağımlı kelimesinin yeterli olmadığı anlar vardır ya işte bizim durumuzda onlardan biri,öyle günler oluyor ki çikolata yemek için yaşadığımızı düşünüyoruz düşünmekle kalmayıp buna inandığımız da oluyor, konumuza dönecek olursak biz iki çikolata bağımlısı farklı çikolatalar bulmak amacıyla şöyle bir bloglara bakalım dedik. Hani hem çikolatalarla ilgili (sadece çikolata da değil, çikolatalı herhangi bir şeyle ya da çikolatanın yanında iyi giden şeylerle de ilgili) bilgiler yorumlar olsun, hem de iki anı, macera anlatsın, gülelim eğlenelim dedik. Çok şey istemişiz ya da adam gibi arayamamışız ki istediğimiz gibi bir blog bulamadık. Bu hayal kırıklığımızın bir arkadaşımızın blog açmasına denk gelmesi bizi ne kadar etkiledi bilinmez ama maceramız başlamış oldu(ben boşa giden onca maceraya yanıyorum ama üzülmeyin sizin için daha güzellerini yaşamak bizim için zor olmayacaktır). Hoş başlangıcımız da pek iç açıcı sayılamaz da... Yaklaşık iki saat boyunca sadece çikolata fotoğrafları arayıp Gmail hesabı açıp kapatıp, çikolatalı yaş pasta yedik . Sonunda yeter artık deyip başımızı bilgisayardan kaldırınca bir de ne görelim yanımızda ki arkadaşımız uyuyakalmış!!(evet evet yanlış okumadınız) durumumuzun vahametini artık siz düşünün. Neyse öyle böyle blogumuzu açıp, açılışımızı da çikolatayla kutladık mı kutladık ya bize yeter... Umarım sizler de bizim yazarken eğlendiğimiz kadar eğlenirsiniz okurken... İyi eğlenceler, çikolatalı günler...